Vechtgenotenloop Hardenberg-Ommen
Gisteren stond de Haere met tien collega's aan de start van de Vechtgenotenloop van Hardenberg naar Ommen. Een bijzonder evenement waarmee aandacht wordt gevraagd voor het Vechtgenotenhuis voor mensen die te maken hebben met kanker. Circa 600 deelnemers liepen de afstand van een halve marathon, waaronder onze fysiotherapeut Petra. Lees hier haar verhaal.

Zondagmorgen 9 uur was het dan zover: de start in Hardenberg van de Prins sport Vechtgenotenloop. De halve marathon van Hardenberg naar Ommen.
Met in de ochtend thuis een rusthartslag van 90 slagen per minuut merkte ik dat ik wel wat onrustig was. Toch niet zoveel getraind als gepland, best warm weer. Zou ik de finish halen?
Rustig en stabiel uitlopen was de planning. Dat klinkt goed, zei een collega, ik doe met je mee. En hoewel ik meerdere keren aangaf dat hij best op zijn eigen tempo mocht doorlopen, bleef hij toch meegaan in mijn tempo. Samen sta je sterker.
Bij 15 km waren mijn bovenbenen vermoeid, hartslag hoog, ik had het warm en dacht even hoe nu verder? Mijn gedachten gingen naar de mensen die ik mag begeleiden tijdens hun oncologische behandeling… Dát is pas afzien. Een operatie, kuur, bestraling. Vaak keer op keer en zonder een concrete finish in zicht. En altijd die onzekerheid: ‘wat als…’ En als dat ‘wat als’ werkelijkheid wordt… Daar zijn geen woorden voor.
Op dit moment voelde ik kippenvel van mijn hoofd tot tenen. Een naar gevoel. Ik hield het voor me en probeerde weer te focussen. En niet alleen maar denken: pfff, jij denkt nu dat je het zwaar hebt? Doorlopen jij!’
Verstandig met je lichaam omgaan is belangrijk, zeker met de temperaturen van vandaag. Dus dat heb ik geprobeerd. Extra goed drinken bij de rustpunten en gebruik maken van de sproeiers voor verkoeling. Geweldig hoe iedereen zich hiervoor heeft ingezet, jong en oud. En ja: genieten van dit alles deden we ondertussen ook. Een rood lint van mensen hardlopend door de prachtige omgeving met allemaal hetzelfde doel. Samen, dat zag je heel goed terug vandaag. Zoveel mensen die zich vrijwillig voor dit mooie doel hebben ingezet.
En zo kwam de finish in Ommen uiteindelijk in zicht. We hebben het samen gedaan! Blijf dit volhouden. In welke situatie jij, maar misschien ook een ander zit. Blijf aan elkaar denken en laat dat zien. We hebben elkaar nodig!
En zorg goed voor jezelf, zowel door inspanning als ontspanning. Want alleen zo kun je ook goed voor een ander zorgen.
Inmiddels is het the day after… Laat ik het zo zeggen: ook fysiek genieten we nog even na!
Petra





